個人檔案guru house相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
guru house20 January ตอนที่14 " หมอนลมเปิดตัวที่ NewYorkCity " สวัสดีทุกคน นี่หมอนลมเองนะ หมอนก็มาถึงที่NY ได้15วันแล้ว พระเจ้า โอ๊ย ปวดหลังมากๆเลยล่ะ ก็เมื่อวานน่ะ เป็นคนล้างจานมานี่นา เฮ้อ กูมาทำไมวะเนี่ย
อากู๋บอล เล่นเอาซะเราอ่วมเลยวุ๊ย อ่อ อีกเรื่องคือ ไปมีเรื่องมาแล้วครับ เปิดตัวอบ่างเกรียวกราวเลยที่เดียว ต่อหน้าของอากู๋บอลด้วย 555
แต่อากู๋บอกว่า มีเรื่องอะไร ยู อย่าไปชกเค๊านะ เราก็แต่จิดผมเอง แต่มีคนบอกว่า เหนื่อยมากเลย ยูแรงเยอะมาก อิอิ แต่โอ๊ย ปวดหลังจัง ขอไปพักก่อนนะ เหนื่อยแล้ว ไม่มีมุขอ่ะ เวลาเขียน 12 October หมอนลมตอนที่13 กับวันวานที่หวานอยู่" ก็เหงาและเหมือนไม่มีใคร กอดเธอไว้ยังคงคล้ายตัวคนเดียว
ก็เหงาใจและคิดถึงไออุ่น จากใครซักคนที่ฉันไม่แน่ใจ......... "
เมื่อคืนที่ผมกลับมานอนที่บ้านครับ หลังจากที่ไม่ได้กลับมานอนบ้านประมาณ 2 ปีกับอีก5เดือน ทั้งที่มันก็อยู่ไม่ไกลกันมากนัก
( office อยู่ลาดพร้าว บ้านอยู่หัวลำโพง - -" ) ก็นอนไม่หลัตามประสาเพิ่งกลับมา มันเเปลกที่แปลกทางไปหมด เหมือนบ้านไม่ยอมรับเรา
กลับมาเท่าไหร่นัก อาจจะงงๆว่าใครวะนี่ ก็ไม่เชิง
เมื่อนอนไม่หลับ ก็เลยคุ้ยอัลบั้มรูปเก่าๆออกมาดู เลยพบกับความห่วยในฝีมือของตัวเองจริงๆครับ ว่า " เมื่อก่อนกูถ่ายรูปห่วยแบบนี้เลยหรอวะเนี่ย "
ขณะที่กำลังพะอืดพะอมก็เหลือบไปเจออัลบั้มรูปเก่าๆกับสัญญาเก่าๆอยู่ ก็ได้ตระหนักว่า " ไอ๊หย๋า ไอ่หมอน เบี้ยวไม่ส่งรูปเค๊ามากี่ปีแล้ววะเนี่ย "
ก็เลยมาโพสรุปกับความคิดถึงซะ แม้ไม่ได้เจอกันนานแต่บางเวลาก็แอบคิดถึงนะจ๊ะ
ปล. ได้ข่าวว่าจะไปCalifornia ...
ปล.2 รู้สึกใจ หวิววๆ เมื่อหยิบรูปในวันเก่ามาดู หรือนี่จะเป็นอาการของคนแก่อย่างที่เขาว่ากัน ไม่นะ ไม่ใช่ ฉันยังไม่แก่...... อ๊าคคคคคคคคค... 9 August หมอนลมตอนที่12 เมื่อวานเป็นวันที่8 เดือน8 เปิดเรื่องด้วย บรรยากาศอันร่มรื่นในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านวิภาวดี (หอการค้า) จะวงเล็บทำไมเนี่ย บริเวณใต้ถุนตึกใหญ่ที่เป็นตึกประจำคณะนิเทศศาสตร์ หมอนลมกลมๆใบนึงกะลังนอนอยู่อย่างสบายใจ " ไอ่หมอนทำไมไม่ไปเรียนหนังสือ...ได้เวลาแล้วนาเว๊ย...อาจารย์เค๊าบ่นคิดถึงมาก...และนั่นทำไมใส่ชุดเมื่อวานมา ...อุจาดจมูกกูจริงๆ...ไป๊ชิ่วๆ... " สาวผู้ทอมนางหนึ่ง เกลอรักของหมอน กะลังฉุดกระชากลากให้หมอนไปเรียนวิชาปรัชญาเบื้องต้น ซึ่งเป็นวิชาที่น่าสนุกในการเรียนมากพอๆกับนั่งอ่านสมุดหน้าเหลือง " เฮ้อ ไปก้ได้วะ...อ๊ะ ! นั่น " หมอนลมถอนหายใจพลางชันตัวขึ้นมานั่ง แต่แล้วกลับมาเห็นสาวสวยนางหนึ่งในชุดนักศึกษาเดินผ่านไป (ภาพสโลว์โมชั่น)" นั่น ใครอ่ะ ไอ่อ้อ " หมอนลมถามเพื่อรักถึงสาวสวยที่เดินผ่านไปพร้อมกับหยิบใจดวงน้อยๆไปด้วย " อ๋อ นั่น ชื่อแข ที่ประกวดดาวคณะเราไง เดี๋ยวก็ไปเรียนด้วยกัน " ฟิ้ววววววววว.... หมอนลมพุ่งไปเหมือนสายลมกรรโชกที่พัดมาอย่างรุนแรงและหายไปในลิฟท์ตัวเดียวกันกับสาวสวยคนนั้น พร้อมเสียงเพื่อนอ้อ ผู้ทอมตะโกนเรียกตามหลังมาว่า "ที่เงี๊ยะ รีบเชียวนะ ไอ้xxx " ประตูลิฟท์ปิด ติ๊ง !!!
เคยมีคนเขาบอกกันว่าความรักนี่ยามหวานมันเหมือนกับน้ำตาลก้อนแรกที่ได้กิน หรือโค๊กขวดแรกที่ได้ดื่ม มันซ่าบซ่า จนใจเราพองโตได้เท่าบอลลูน หมอนลมในเวลานั้นหัวก็เหมือนบอลลูนลูกหนึ่งที่บรรจุเต็มไปด้วยความรักของหนุ่มๆสาวๆ จากวันนั้นที่เขาเฝ้าบ่มรัก ดูแลทนุถนอมจนสุกงอม แขจ๊ะ แขจ๋า หมอนจ๊ะ หมอนจ๋า นานวันๆหัวของหมอนก้อเต็มไปด้วยลมแห่งรัก...จนวันนึง... " เฮ้ย หมอน กุขอโทษว่ะ " เพื่อนทอมเอ่ยขึ้น " ... " " กุไม่ได้ตั้งใจนะเว๊ย แต่ว่า เรารักกันว่ะ " " ... " " ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ " " ... " " อาจจะเป็นวันเกิดแขมันก็ได้ " " ... " " ที่มึงเอาดอกไม้ไปให้เค๊า19ดอกอ่ะ " " ... " " มึงพูดไรบ้างซิวะ " " ... " " ... " " ... " " ... " " กูถูกแทงหัว " หมอนลม เอ่ยขึ้นพร้อมกับเงยหน้าที่มีมีดปักอยู่ขึ้น เลือดไหลมาซิบๆ ...เฟดดำ... จากวันนั้นจนถึงวันนี้ผ่านมาก็หลายปีแล้ว ถึงแม้แผลจะหายดี แต่ก็มีบางที ที่เผลอไปสะกิดโดนแผลเข้าจึงได้รู้ว่าตะเข็บที่หมอเย็บไว้ให้มันยังมีรูรั่วอยู่เสมอๆ
ป.ล. คิดถึงนะ คนเกิดวันที่8 เดือน8
9 May หมอนลม ตอนที่11 " หมอนลมไปเปิดซิง " ในห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ในใจกลางกรุงเทพ บรรยากาศรกรุงรังไปหมด เวลาประมาณ 11โมงเช้า หมอนลมใบหนึ่งกำลังนอนอยู่บนหมอนนุ่นโดยกอดหมอนข้าง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น " ตรูดดด....ตรู๊ดดดด..... กริ๊ก ฮาโหล ใครอ่ะ...อืมม คืนนี้ 1ทุ่ม อืออออ ธรรมศาสตร์....อืมมมม คร่อกกก เจอกันนนน.... ฟรี้..... ได้คับพี่...แกร๊ก " หมอนลมวางโทรศัพท์ลงแล้วหลับต่อไปอย่างไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้น...(เฟดดำ)
ในห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ในใจกลางกรุงเทพ บรรยากาศรกรุงรังไปหมด เวลาประมาณ บ่าย2โมง หมอนลมใบหนึ่งกำลังนอนอยู่บนหมอนข้างโดยกอดหมอนนุ่น เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น " ตรูดดด....ตรู๊ดดดด..... กริ๊ก ฮาโหล ใครอ่ะ...อืมม คืนนี้ 1ทุ่ม อืออออ ธรรมศาสตร์....อืมมมม คร่อกกก เจอกันนนน.... ฟรี้..... ได้คับพี่...แกร๊ก " หมอนลมวางโทรศัพท์ลงแล้วหลับต่อไปอย่างไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้น...(เฟดดำ) ในห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ในใจกลางกรุงเทพ บรรยากาศรกรุงรังไปหมด เวลาประมาณ 8โมงเย็น หมอนนุ่นใบหนึ่งกำลังนอนอยู่บนหมอนลมกอดหมอนข้าง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น " ตรูดดด....ตรู๊ดดดด..... กริ๊ก ฮาโหล ใครอ่ะ...." เสียงทักทายใสๆก็ดังขึ้นมาจากปลายสาย " ไอ่หมอน เอ็งอยู่ไหน เอาหัวไสก้นอวบๆของแกมานี่เด๋วนี้เลยนะ ก่อนที่ฉันจะเอาเข็มไปจิ้มกบาลแกให้ฟีบ ธรรมศาสตร์ถ้าอีก5นาที เอ็งยังมาไม่ถึง ได้ไปสู่สุคติแน่ๆมรึง ....ตูม!!!! (เสียงวางโทรศัพท์) " คัท หอประชุมธรรมสาสตร์ เนืองแน่นไปด้วยสาวๆ หนุ่มๆ แต๋วแหวว จากทั่วทุกสารทิศ ก้อคอนเสริ์ทระเบิดซิง ที่Virgin Soft เขาจัดขึ้นอ่ะจิคับ ใครไปใครมา ก้อมาแลกันเองเด้อ
เริ่มต้นที่ 2พี่น้องแฝดคนละฝา คนนึงฝาหม้อ(ขาว) อีกคนหูหม้อ(ดำ) เป็นภาพที่น่าประทับใจเหลือเกิน น้ำตาจะไหล T_T
และการกลับชาติมาเกิดอีกครั้งของJohn lenon " โอ๊ว นั่น จอห์นซังว่ะ โอนิ้ซังโนะวาตะชิ เก้งกิเดส " (เสียงโยโกะ ภรรยาของjohn lenon เป็นคนญี่ปุ่น) แปลได้ความว่า " โอ้ว ทำไม สอบเขามหาวิทยาลัยเมืองไทยยากจังเลยเนี่ย ไอ่เอเน็ต โอเน็ตไรก็ไม่รู้ วุ๊ย กลุ้ม "
นายก : " วัว !! " นายข : " ไม่ใช่ " นายก : " แมว !! " นายข : " ไม่ใช่ " นายก : " ลิง !! " นายข : " ไม่ใช่ " นายก : " ยอมก้อได้ " นายข : " มันคือกวาง (-_-"
ต่อด้วย หนุ่มๆที่ทำให้คอนเสริ์ต Soft กระฉูดไปด้วยความมันส์ จนคนเต้นๆเบียดๆกัน จนเลือดกำเดาหมอนแทบไหลเเหน่ะ
และก้อ Rockerรุ่นใหญ่ หนุ่มๆหัวดำ ที่ตอนนี้บางคนกบาลใกล้จะดำเข้าไปเต็มทีเเล้วนะเนี่ย อิอิ ขระที่หมอนลมกำลังกดshutter อย่างเมามันส์อยู่นั้น ก้อมีสาวน้อยคนนึงเด้งมาสะดุดตาหมอนลม ทุกอย่างเหมือนเป็นภาพสโลว์โมชั่น(สโลว์-โม-ของ-ชั้น) " เธอ กาเหว่า " หมอนลมนึกว่าตัวเองเป็น พระเอกละครช่อง7 เผลออุทานออกไปด้วยความไม่ตั้งใจ จนนึกได้ว่าเขามีคู่อยู่แล้วววว
จบล่ะเหนื่อย ฮือๆๆ T_T น้ำตาไหล ซิง......งิงง...งิง.... 25 February ตอนที่10 หมอนลมท่ามกลางสายฝนอย่าเพิ่งงงครับพี่น้อง หมอนลมไม่ใช่ไปเล่นมิวสิกอกหักเดินตากฝน หัวแช่ฝักบัวที่ไหนหรอกครับก็แค่ไปถ่ายรูป นายRain มาน่ะครับ ในงานเปิดตัวแถลงข่าวงานคอนเสริ์ตของแกน่ะคับ ทันทีที่Rain เห็นหมอนลม ก็ถึงกับตะลึงแล้วพูดว่า " นะนิมันนั่นนะ พะอีีชะยายตะละที่หะยา... "ล่ามที่เดินมากับหนุ่มRain แปลมาว่า " นั่นมันพี่ชายฝาแฝดที่หายสาบสูญไปตั้งแต่ผมยังเด็กนี่นา โอ้ว ไม่ " เฮ้ย ผมไม่ใช่พี่ชายคุณหรอก แค่หน้าคล้ายๆกัน (หมอนลม พูดเขินๆเอามือลูบหัวตัวเอง) " ไม่ๆ ผมจะไม่ยอมให้พี่จากไปไหนอีกกกกก... " (Rain กล่าวพร้อมกับคุกเข่าลงกอดขาหมอนลมไว้ แสงแฟลชของสื่อมวลชน วูบวาบๆ แว่ป แวีป เต็มไปหมด) เฟดขาว
คร่อก...คร่อก...อุ๊ย โทษทีครับ พอดีเมาแสงแฟลชก็พี่ๆสื่อเค๊ากดซะหูดับตับไหม้ แต่รู้ไรไหมคับ แค้นคับแค้น แค้นStaffครับ จะเม๊าท์ให้ฟัง ล้อมวงมาเลยครับ เรื่องของเรื่องก็คือมันจะมีบัตรStaff บัตรสื่อ บัตรGuestน่ะคับ ถ้าไม่มีก็เข้าม่ะได้ใช่ม่ะ คนมันก็จะไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ก็กะว่า อือสื่อมาไม่เยอะเท่าไหร่ด้วยแฮะ ถ่ายได้สบายๆแหงๆ เอาเข้าจริงๆตอนน้องชายฝาแฝดผม(Rain)มา ปรากฎว่า Staff ทั้งหลายแหล่นี่ก็ควักออกมาเลยครับกล้องโทรศัพท์มั่ง กล้องดิจิตอลเล้กๆมั่งล่ะ บังกุซะมิดเลยแถมอยู่ซะใกล้เลยนะครับ(ก็มันเป็นStaffนี่หว่า) เซ็ง...แป๊ะเลย... อ่อ Rain ก็น่ารักดีนะครับ หุ่นดีน่าดูทีเดียวเชียว เลยเอารูปมาให้ดูหน่อยนึงนะจ๊ะ 21 February ตอนที่9 หมอนลม เหนื๊อยเหนื่อยวันนี้ หมอนลมถูกปลุกให้ตื่นแต่เช้าตรู่ ก็เพราะไอ้เพื่อนเจ้ากรรมดั๊นโทรมา "ไอ่หมอน มรึงอย่าลืมไปคุยกะอากุนะเว๊ย กุนัดเวลาให้แล้ว ก่อนเที่ยงนะมึง อย่าสายนะ ถ้าไม่ได้งาน...มึงตาย" มันพูดเสร็จก็วางหูไปเลย ไอ่เพื่อนเตี้ย ดำ เอ๊ย ว่าแล้วก็ดูนาฬิกาที่หัวเตียง "พระเจ้า 10โมงแล้ว แล้วต้องเตรียมอะไรไปมั่งเนี่ย ชูวัํบ(อาบน้ำความเร็วแสง)เตรียม CD. ไหนจะ Paperอีก ไอ่เวงเอ๊ยไม่รีบๆบอกกุวะ ( ความจริงมันบอกมาตั้งแต่วันอาทิตย์แล้ว แต่ลืมผสมขี้เกียจ ) " ชูแว๊ป รอบ2 ขับรถออกจากoffice ไปข้างนอก แมร่งเอ๊ย ลาดพร้าว41 รถติดจิ๊บเลย ไฟเขียวทีนึงหลุดจากซอยได้3-4คันเอง ไอ่รำตวจบ้า เปิดทำแม๊วไรฟ่ะ แค่นี้เอง ถึงที่ปุ๊ป บ้าชมัด ไม่มีที่จอดรถอีก แถมซอยก้อซอยตัน กว่าจะถอยออกได้ เฮ้อ เวลาก้อจะเที่ยงแล้วว๊อย เอาไงดีวะ ไอ่ร้านขายโคมไฟปากซอยก้อโคตรงกเลย ขอจอดแป๊ปนึงก้อไม่ได้ นี่ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงนะ มีเฮๆ ก้อเลยต้องไปหาจอดเอาดาบน้ำ เดชะบุญ ชาติก่อนทำบุญด้วยที่จอดรถ อิอิ แต่ไงก้อร้อนฟ่ะ เดินตั้งซอยนึง หมอนก้อคุยงานกะเค๊า ก้อหวังว่าจะได้ทำ Present ให้นะคร๊าบ พี่คร๊าบ 10 November หมอนลม ตอนที่8 เบรกใจไปงานFat Festival 5th ( ภาพเฟดขึ้น )เห็นเป็นร่างของชายหนุ่มคนหนึ่ง หน้าตาดี แต่หัวเป็นหมอนลม ( รู้ได้ไงว่ามันดีวะเนี่ย )เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หมอนลม คลำไปคลำมาจนเจอในที่สุด ทันทีที่กดรับสาย เสียงกัมปนาทปานอสุนีเปล่งเสียงคำรามครั้งสุดท้ายของชีวิตเมื่อต้องศรพรหมศาสตร์ ก้อลอยมา
" ไอ้หมอนลม มึงอยู่ไหนของมึงห๊า นี่มันกี่โมงแล้ว บ่าย3แล้วนะว๊อย แล้วมึงจะนัดกูทำเหวอะไรตั้งแต่11โมง ห๊า กูอยู่งานFat รีบมาก่อนกุจะไปฆ่ามึง แค่นี้นะ "
"โธ่ เพื่อนเอ๊ะนี่เอง มันว่างมากหรอไงวะ หรือมันไม่เคยตื่นบ่าย3 หรือว่าทุกวันมันตื่นไปดำนาแต่อรุณรุ่ง เอาเถอะ ไหนๆแล้ว แวะพักเรื่องทางใจไปหาเสียงเพลงดีกว่า ^^ " หมอนลมว่าแล้วพลางอาบน้ำแต่งตัว ไปงานดนตรีสัญจรประจำปี
บริเวณหน้างาน คราคร่ำไปด้วย วัยรุ่น วัยทีน เช่นเดียวกับหมอนลมมากมาย หลังบรรยากาสฝนพรำทำให้ดินเฉอะแฉะเล็กน้อย คล้ายๆกับ เทศกาลดนตรีWood Stock ที่หมอนลมไปเป็นประจำ จนอดรำพึงไม่ได้ว่า
" อา... ฝนตก น้ำตาฟ้า ครั้งนี้ มันไหลมาจากความปิติหรือโศกาเหมือนจิตใจเรากันแน่นะ " ว่าแล้วก็ก้าวฉับๆเข้าไปในงาน
จึ๋ย !!! นั่นมันอะ อะ ไรกันน่ะ ( เฟดดำ )
เสียงของ ป๋าเต็ด ลอยมาแต่ไกลๆๆ ทุกคนครับ ที่เวทีปราสาทตอนนี้เรามีขี้ให้ชม ให้ชิมกันครับ ( หมอนลมหันขวับไปตามเวทีที่ป๋าแนะนำทันที เนื่องจากว่าไม่ได้ชิมมานานแล้ว (-_-" เป็นขี้import จากญี่ปุ่นด้วยนะครับ )
ท่ามกลางวัยรุ่นที่มาดูหน้าเวที หญิงสาว 2 คน เดินออกมาเตรียมเวที ด้วยการโปรยสายรุ้งที่ลำโพงซ้าย โปรยดอกไม้ที่ลำโพงขวา ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของผู้ชม เพราะไม่เข้าใจว่ามันมาเล่นคอนเสริ์ทหรือมาจัดเวทีกันแน่ว้าเนี่ย
แล้วจู่ๆ เสียงกรี๊ดร้องก้อดังขึ้น ( อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา ) วงKIIIIIIIIIIIIเริ่มเล่นเพลงของพวกเธอแล้ว
ตลอดการแสดงของวงขี้ มีเสียงหัวเราะ คิกคัก เนื่องจากวงขี้มีเพียงแค่2คนแถม 1เป็นกลอง กับ1นักร้องนำ พร้อมกับมีอุปกรณ์แปลกๆเช่นนกหวีด บางอย่างที่คล้ายๆกับแตร ทรัมโบลิน(แปลกไหมเนี่ย) อื่นๆ เลยเรียกเสียงหัวเราะ คิกๆคักๆได้
ผมไม่รู้ว่าการแสดงของเขามันตลกในสายตาเราหรือเปล่า หรือการที่เราไปขำเขามันอาจดูตลกในสายตาเขาหรือไม่
แต่ผมก็ซื้ออ CD วงขี้มาแล้ว และก็คิดว่าไม่เลวเลยทีเดียว (ความจริงอยากได้วง Traveller แต่หมดไปแล้ว T-t เศร้าใจ ) |
|
||||||||||||||
|
|
